

ลูกไก่แพนแพน : จะว่าไปแถวบ้านผม มีสะพานลอยอันแรกแล้วนะ
แต่ถนนมันแค่สองเลนเมิงจะทำสะพานลอยไปทำไม(วะ)
ถ้าคนไทยมันมีน้ำใจหน่อย แค่ทำทางม้าลายเสียค่าสีไม่กี่บาท
เขาก็ต้องหยุดให้คนข้ามแล้ว แต่เดี๋ยวนี้หาน้ำใจกันยากครับ
แค่จอดให้ข้ามกันนิดๆหน่อยๆไม่ได้ ก็คนไทยน่ะมีนิสัยเสีย3อย่าง
1.RAMน้อย(เชื่อง่ายลืมง่าย) 2.ดูถูกกันเอง 3.เห็นแก่ตัว
ไอ้สามอย่างนี่แหล่ะ ทำชาติวิบัติมานักต่อนัก
บางทีเราเห็นรถอยู่ห่าง กะว่าข้ามทันแน่ แต่พอเราแหย่เท้าไปที่ถนน
ไอ้รถกร๊วกนั่นจะรีบกดคันเร่ง พร้อมกดแตร และ ไฟกระพริบสูง ปิ๊บๆ
ประมาณว่า แน๊ เมิงอย่านะ!! ชักเท้าถอยไปบัดเดียวนี้!!ทำยังกะเรา
กำลังจะก้าวไปเหยียบฮวงซุ้ยประจำตระกูลมันยังงั้น
ส่วนฝรั่งจะมีนิสัย"มั่นใจในตัวเองครับ" ทำให้บ้านเขาพัฒนากว่าเรา
เพราะเขา"มั่นใจตัวเองมากกว่ามั่นใจคนอื่น" พูดภาษาบ้านๆคือ
"ไม่เชื่ออะไรง่ายๆ" คือ ไม่เชื่อว่าไอ้หนอนเยลลี่นั่นมันคือเอเลี่ยน
ไม่เชื่อว่า ขูดต้นไม้แล้วจะเจอเลขลอตโต้
แต่คนไทยเชื่อ
คนไทยเชื่อมากๆเลย "เชื่อง่าย"มากๆ
"อะไรที่ง่ายๆเชื่อหมด" อะไรที่"ยากๆไม่เชื่อ"
เพราะ "ขี้เกียจอ่าน"
ยกตัวอย่างเช่น
ศาลอ่านคำพิพากษาโดยละเอียดเป็นวัน เพื่อความโปร่งใส
นึกแล้วเห็นใจ เพราะท่านต้องผลัดเวรกันอ่านเพราะแก่แล้ว
จะให้อ่านคนเดียวหมด คงจะได้เห็นท่านย้ายจากศาลไปสุสาน
อ่านไปเหอะครับ ไม่มีประโยชน์เลยสำหรับคนไทย
เพราะแค่ มีคนที่ดูไบพูดว่า "ศาลเอียง" ทุกอย่างจบ!!
ผมอยากให้คนไทยหัดคิดแบบฝรั่ง มั่นใจตัวเองก่อนเชื่อคนอื่น
หรืออย่างเช่นพระพุทธเจ้าสอนเราว่าให้ใช้หลักกาลามสูตร
จะได้ไม่โดนหลอกอะไรง่ายๆ จนกว่าจะได้พิสูจน์ด้วยตัวเอง
บางอย่างต้องใช้เวลาในการพิสูจน์ ตัวเจ้าชายสิทธัตถะเองยัง
ต้องใช้เวลากว่า 15 ปี จึงจะหาทางหลุดพ้นได้
ดังนั้น ความเชื่อมั่นไม่โดนหลอกง่ายๆนี่แหล่ะครับที่สำคัญ
รวมกันคือ มั่นใจและมั่นคง
ฝรั่งเขามั่นใจเลยทำให้ชาติเขาพัฒนาอย่างมั่นคง
จะเดินข้ามถนนตรงทางม้าลาย ไม่ต้องมีจราจรคอยห้ามรถ
มีแค่ป้ายบอกว่าเป็นจุดข้ามถนน คนขับรถทุกคันก็จะหยุด
เพื่อให้คนข้ามก่อน
ฝรั่งพูดตรงๆไม่เกรงใคร ไม่เคารพอาวุโส ใส่รองเท้าขึ้นเตียง
เราก็ว่าเขาเสียมารยาท
แต่จริงๆพวกเรามารยาทแย่กว่าเค้าเยอะครับ
ดังนั้น ก็มาเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ มั่นใจในตัวเองให้มากขึ้น
เราคนไทยก็จะสามารถข้ามถนนตรงทางม้าลายได้ทันที
โดยไม่ต้องกลัวว่ารถจะพุ่งมาชนอีกต่อไป......
ได้ที่ไหนล่ะ.... นี่มันเมืองไทยนะโว้ย!!!!!

ซังแมค#1 ฉบับปฐมฤกษ์